Strona główna / Reklama na targach

Reklama na targach: jak zbudować stoisko, które zatrzymuje

Odwiedzający targi idzie alejką z prędkością około jednego metra na sekundę. Na zauważenie stoiska ma trzy sekundy, a na decyzję o zatrzymaniu jeszcze mniej. Cała reszta budżetu targowego pracuje na te kilka sekund.

Targi bywają najdroższym pojedynczym wydatkiem marketingowym w roku. Powierzchnia, zabudowa, transport, delegacje i materiały składają się na sumę, przy której koszt samych nośników wizualnych jest pozycją drobną. To paradoks, ponieważ właśnie ta drobna pozycja decyduje, czy ktokolwiek podejdzie.

Trzy strefy stoiska

Strefa daleka, powyżej 220 centymetrów

To wszystko, co widać z drugiego końca alejki, ponad głowami tłumu. Tu należy umieścić nazwę firmy i jeden element rozpoznawczy: kolor, kształt, znak. Rozwiązania typowe to podwieszany fryz, wysoka ścianka podświetlana albo flaga w formie żagla. Jeśli w tej strefie nie ma nic, stoisko praktycznie nie istnieje dla osób oddalonych o więcej niż piętnaście metrów.

Strefa średnia, od 120 do 220 centymetrów

Tu odbywa się rozpoznanie, czym firma się zajmuje. Miejsce na hasło określające specjalizację i na główną grafikę. Zdanie musi być zrozumiałe bez kontekstu, ponieważ przechodzień nie zna Twojej branżowej skrótowości. Zamiast nazwy produktu lepiej opisać efekt, który daje.

Strefa bliska, poniżej 120 centymetrów

Miejsce rozmowy, próbek i materiałów do zabrania. Tutaj grafika ma znaczenie drugorzędne, liczy się ergonomia: gdzie postawić kubek, gdzie położyć teczkę, czy jest gdzie usiąść. Praktyka pokazuje, że stoisko z dwoma stołkami przy blacie generuje dłuższe rozmowy niż stoisko wyłącznie na stojąco.

Oświetlenie, czyli najczęściej pomijany element

Hale targowe mają oświetlenie ogólne o temperaturze barwowej wpadającej w zieleń albo w żółć, montowane wysoko pod sufitem. Efekt jest taki, że stoisko bez własnego światła wygląda szaro, a kolory firmowe przestają być sobą. Kilka reflektorów kierunkowych na ramie zmienia odbiór natychmiast i kosztuje ułamek tego, co zabudowa. Przy ściankach tekstylnych coraz częściej stosuje się podświetlenie od tyłu, które daje efekt kasetonu na całej powierzchni.

Lista kontrolna wystawcy

1. Regulamin targów sprawdzony pod kątem wysokości zabudowy i wystawiania elementów poza obrysem.
2. Materiały zamówione z wyprzedzeniem trzech do czterech tygodni.
3. Grafiki w wersji finalnej, zaakceptowane przez osobę decyzyjną, a nie w wersji roboczej.
4. Komplet narzędzi montażowych, taśma dwustronna, opaski zaciskowe, przedłużacz.
5. Zapas materiałów drukowanych o dwadzieścia procent większy niż zakładany.
6. Plan obsady stoiska w godzinach szczytu, minimum dwie osoby jednocześnie.
7. Sposób zapisywania kontaktów ustalony przed wydarzeniem, nie w trakcie.
8. Ubezpieczenie sprzętu i lista rzeczy do zabrania po demontażu.

Błędy, które kosztują najwięcej

Pierwszy to zastawienie wejścia stołem. Ludzie nie wchodzą na stoisko, przy którym stoi bariera, nawet jeśli jest to bariera z ulotkami. Drugi to obsada wpatrzona w telefony, przez którą stoisko wygląda na zamknięte. Trzeci to komunikat ogólnikowy w rodzaju rozwiązania dla biznesu, który nie mówi nic i nie zatrzymuje nikogo.

Czwarty błąd jest natury logistycznej. Materiały zamówione na ostatnią chwilę przyjeżdżają na miejsce w dniu otwarcia albo nie przyjeżdżają wcale. Warto dostarczyć wszystko dzień wcześniej, sprawdzić kompletność i mieć czas na reakcję. Ekspozycja przygotowana bez pośpiechu wygląda lepiej niż najdroższa zabudowa składana w panice o siódmej rano.

Pytania i odpowiedzi

Z jakim wyprzedzeniem zamawiać materiały?

Trzy do czterech tygodni. W szczycie sezonu targowego terminy potrafią się podwoić.

Na jakiej wysokości umieścić nazwę firmy?

Powyżej 220 cm, żeby była widoczna ponad ludźmi w godzinach największego ruchu.

Ile flag typu winder przy stoisku?

Jedna lub dwie przy wejściu w alejkę, z zastrzeżeniem regulaminu targów.